ตอนที่แล้ว คลิ๊กที่นี่
วันที่สอง ไปทะเลหิน ต่อด้วย วัดห้วยมงคล กินข้าวร้านเปิ้ลซีฟู๊ด ต่อด้วยตลาดน้ำอัมพวา แล้วค่อยกลับกรุงเทพฯ
ตื่นแต่เช้า เพื่อไปรับลมทะเลสักหน่อย .. โดยรีสอร์ทอยู่ห่างจากทะเลเพียงประมาณ 100 เมตรเท่านั้น บรรยากาศดีจัง ไปกันเลย
ออกมาหน้ารีสอร์ท บรรยากาศยามเช้า สดชื่นดีจัง
ป้ายรีสอร์ท ให้เห็นเป็นสง่า …
มีถนนเล็ก ๆ รถสวนทางกันไม่ได้ ไปยังหาด โดยบรรยากาศร่มรื่นมาก ไม่น่ากลัว ดูแล้วปลอดภัยพอควร ..
ถึงแล้ว ชายหาด ดูแล้ว น้ำทะเล ถึงจะไม่สวยเหมือนเกาะต่าง ๆ แต่อย่างไรก็เป็นทะเล .. ไม่รอช้า เอารองเท้าวิ่งมา เพื่อออกกำลัง เพื่อรับอ๊อกซิเจน จากริมทะเลสักหน่อย .. แหม…. สดชื่นดีจัง
มองไป เห็นเรือรบ 3 ลำมาจอดอยู่ไกล ๆ สงสัยอยู่หน้ามรสุม เลยมาช่วยดูแลชาวประมง ในขณะคลื่นลมแรง
เดินผ่าน รีสอร์ทข้าง ๆ ระหว่างเดินหาด เอ ท่าทางสวย ขอถ่ายรูปหน่อย แต่ก็สวยจริงๆ
บรรยากาศดีทีเดียว … หลังจากวิ่งได้สักพัก เดินเล่นได้สักพัก เหนื่อยล่ะ กลับไปทานอาหารเช้าสักหน่อยดีกว่า
ระหว่างเดินกลับ รีสอร์ท อยู่ข้าง ๆ บ้านพักตากอากาศของ ธนาคารกสิกรไทย .. ฮื่ม ไม่เหงา ล่ะทีนี้ แหม ถ้าหน่วยงานไหนมีบ้านพักตากอากาศอย่างนี้ พนักงาน ก็ยิ้มได้เลย .. .
มาถึงที่พัก ด้วยความเหนื่อย เริ่มต้นด้วยนี่เลย ข้าวต้มก่อน …
ต่อด้วยอาหาร อเมริกัน สักหน่อย รสชาติ ก็เหมือนกับทุกทีล่ะครับ ….
กินเสร็จ ก็ต้องย่อยสักหน่อย เอา เห็นสระว่ายน้ำแล้ว ไปว่ายน้ำกันดีฟ่า ….
หลังจากว่ายน้ำ ก็พักผ่อนสักหน่อย และเตรียมการเส้นทางการเดินทางไปยังวัดห้วยมลคล ซึ่งเป็นจุดหมายต่อไป … จุดเด่นของวัดห้วยมลคล เห็นจะเป็นหลวงปู่ทวด ขนาดหน้าตักใหญ่มหึมาทีเดียว … ว่าแล้วไปกันดีกว่า การเดินทางไม่ยากเท่าไหร่ เนื่องจากมีป้ายบอกเส้นทางตลอด หากมาไม่ถูกนี่ แสดงว่ามาคนเดียวแน่ ……
แค่เลี้ยวเข้ามาในตัววัดก็พบหลวงปู่ ตระหง่านจนลืมมองทางไปเลยทีเดียว
ข้าง มีช้างไม้ 2 ตัว โดยมีผู้คนมาลอดใต้ท้องช้างเป็นจำนวนมาก โดยใช้ผ้าอะไรสักอย่าง ถูตัวช้างโดยตลอด ไม่รอช้า ขอด้วยคนสิ
บรรยากาศของผู้คนที่มาลอดใต้ท้องช้าง
เมื่อขึ้นไปสักการะหลวงปู่ใกล้ ๆ ต้องบอกว่า ใหญ่โต มาก
บรรยากาศถ่ายจากด้านบนลงมาด้านล่างยังช้างทางด้านขวา
ลูบๆ คล้ำ กันใหญ่ .. ต้องขอด้วยคน
หลังจากสักการะหลวงปู่ ท้องเริ่มร้องอีกแล้ว คราวนี้จุดหมายต่อไปของเนวิเกเตอร์ (ขอเป็นพี่ติ๊กหน่อย) คือร้านเปิ้ลซีฟู๊ด อยู่ที่เขาตะเกียบโน่น .. ไปกันเลย ให้วิ่งไปทางเขาตะเกียบ เจอวงเวียนให้เลี้ยวไปทางขวา แล้วสังเกต ซอยซ้ายมือดีๆ อาจเลยได้ พอเลี้ยวเข้าไปแล้วก็อาจตกใจ เพราะถนนแคบมาก แบบว่า สวยกันไม่ได้เลย … แนะนำให้จอดไว้แต่ต้นซอยครับ ซอยไม่ลึกมาก เดินพอได้ เพื่อให้กลับบ้านได้โดยไม่เสียอารมณ์ ว่ามีใครมาป่ะ หรือรถติด ก็จอดหันหน้ากลับ และจอดไว้ต้นซอย เดินดีกว่า สบายกว่า พอเดินเข้ามาร้านอยู่บนหาดทราย ด้านขวามือ ..
ระหว่างทางเดินไปยังร้านเปิ้ล .. สังเกตุว่าซอยเล็ก จริงๆ
ถึงแล้วร้านเปิ้ล อยู่ด้านขวามือ
บรรยากาศทรายที่เขาตะเกียบ ไม่สวยเหมือนที่คิดไว้ แต่เอาเถอะ มากินอาหารทะเล คิดไว้แค่นี้ก็พอ
จานแรกสั่งมาข้าวผัดปู . ดูยังไง ก็ไม่เห็นเนื้อปู งง กันหมด เหมือนเป็นข้าวผัดไข่ปลา หรืออะไรสักอย่าง ถามพนักงานเสริ์ฟ แกก็ยืนยันว่าเป็นข้าวผัดปู .. ฮื่ม … รสชาติ ขอบอกว่าธรรมดาสุด ๆ ไม่มีกลิ่นปูเลยสักนิด สั่งมาทำไมหว่า .. จะคืนก็เสียดาย เอ้า กินสักหน่อย เพื่อไม่ให้เสียกำลังใจ
จานที่สอง ยำทะเล แหม หน้าตาดูดี แต่ออกแนวปลาหมึกเยอะ ไปหน่อย อย่างอื่นเช่น หอยเชลล์ ก็น้อยเหลือเกิน . รสชาติ บอกได้ว่าเปรี้ยวโด่ง ไปนิด แบบว่า ต้องกลับไปกินข้าวผัดปู ผสม .. ไม่งั้น ลิ้นมีปัญหาแน่
จานที่สาม หอบเชลล์ผัดฉ่า โอ้ว อันนี้เด็จ หน้าตา รสชาติ แหล่ม ขอบอกว่าประทับใจอันนี้สุด ทั้งสด และไม่คาวเลย .. แต่อาจเป็นเพราะเครื่องเทศด้วย เลยทำได้คะแนนสูงสุด
ตามด้วย หมึกมะนาว ฮื่ม ดูชน ๆ กับย้ำทะเล เลย เสียดาย ยำทะเลมันปลาหมึกเยอะ กลายเป็นตระกูลเดียวกันนี่ ..เสียดาย รสชาติก็เหมือนเดิม เปรี้ยวโด่ง เหมือนเคย กินไปกินมา 390 บาท .. ฮื่ม ราคาก็ไม่แรงมาก โอ เค
หลังจากนี้ ก็ออกจากหัวหินดีกว่า นี่ก็เวลาประมาณ บ่าย 3 แล้ว เลยออกจากหัวหิน แวะซื้อของฝากไปเรื่อยเปื่อยตลอดทาง และจุดหมายถึงไปของเนวิเกเตอร์ คือ อัมพวา แวะสักหน่อยล่ะกัน ถือว่าทางผ่าน …
การมาอัมพวาครั้งนี้รู้สึกได้เลย ว่าความเจริญเข้ามาที่อัมพวา อย่างมาก รถทะเบียนกรุงเทพฯ มาจากไหนไม่รู้เต็มไปหมด การจอดรถก็ไม่ต้องคิดเข้าไปจอดที่อุทยาน ร.2 เลย รถแน่น ผมเลยจอดไว้ก่อนถึงตัวตลาดน้ำ แล้วเดินเอาดีกว่า หากใครเข้าไปไม่มีที่จอด ก็จะมีธุรกิจใหม่ คือบ้านแถวนั้น เปิดเป็นที่จอดรถเสียเลย คิดค่าจอด ถูกบ้าง แพงบ้าง ก็ว่ากันไป
ของขายเยอะเหมือนเดิม …
ผู้คนมาจากไหน ไม่รู้เยอะไปหมด กลายเป็นตลาดที่ผู้คนเยอะที่สุดตลาดหนึ่ง ..
ร้านค้า เปิดยาวจากสะพาน หนึ่งไปยังอีกสะพานหนึ่ง ครั้งก่อน ยังไม่เปิดขนาดนี้เลย มีร้านค้ามากมาย อีกทั้งเหมือนกับมีการสนับสนุนจากหน่วยงานในจังหวัด โดยมีร้านแสดงประวัติต่างๆ ของอัมพวา เป็นเรื่องดีทำให้ผู้คนต่างถิ่นได้เข้าใจวิถีชีวิต และวัฒนธรรมท้องถิ่น ..
บ้านครูเอื้อ ผมก็เพิ่มเห็น…
บรรยากาศอัมพวา ตอนี้เหมือนกับสถานที่ท่องเที่ยวชั้นนำ เช่น ถ.ข้าวสาร ปาย เชียงใหม่ โดยมีของที่ระลึก จำหน่ายให้กับนักท่องเที่ยว ต้องยอมรับว่าความเจริญได้เข้ามาสู่อัมพวา ในคืนวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ดูอัมพวาจะไม่หลับไหล ง่ายๆ คิดว่าวิถีชีวิตของชาวบ้านแถวนั้นคงต้องปรับตัวตามวัน - เวลาที่เปลี่ยนไป
หลังจากนั้น ก็เดินทางกลับกรุงเทพฯ โดยสวัสดิภาพ ขอจบทริป หัวหินเพียงเท่านี้ครับ
ขอบพระคุณที่สนใจอ่าน
Reference :
